Nadolig Llawen unwaith eto! Na, tydw i ddim wedi drysu, ond mae’r Eglwys Roegaidd, ac felly llawer o Gristnogion yn Nwyrain Ewrop, yn dilyn yr hen drefn. Cyn newid o galendr Iŵl i’r calendr Gregoraidd roedd Rhagfyr 25ain yn disgyn ar y diwrnod sydd bellach yn cyfateb i Ionawr 7fed. Felly heddiw yw’r diwrnod mae nhw’n dathlu, (rhagor…)
Darllenwch Salm 139:13-18
Un o’r rhesymau byddwn ni fel teulu yn cofio’r Nadolig hwn ydi’r hyn ddigwyddodd bedwar diwrnod wedi’r diwrnod mawr. Fe anwyd ein hwyres fach, Ana Rachel, a hynny wedi dyddiau o bryder. (rhagor…)
Darllenwch Eseia 9:2-7
Os oeddem ddoe yn meddwl am y baban ym Methlehem fel yr had – un ohonom ni, mae yn wahanol i ni hefyd. Mae geiriau Eseia yn agor y drws i ni weld mwy. Mae cerddoriaeth wych Handel yn ei oratorio yn gorfoleddu yn y seithfed adnod, gan adeiladu at y gair “Wonderful” sy’n dod fel bloedd ogoneddus gan y côr. Gadewch i ni aros gydag un o’r enwau yma heddiw: y Duw cadarn. (rhagor…)
Darllenwch Genesis 3:14-15; a Hebreaid 2:14-18
Un o’r gorchwylion cyntaf wrth i blentyn gael ei eni yw dewis enw iddo. Mae pob math o resymau yn gallu bod ym meddyliau’r rhieni wrth wneud eu dewis – gall fod oherwydd eu bod yn hoffi sŵn yr enw. Yn aml bydd y plentyn yn cael ei enwi ar ôl rhywun – a gobaith y rhieni yw y bydd yn dod yn debyg i’r person hwnnw mewn rhyw ffordd – bydd yn “byw i fyny i’r enw” chwedl y Sais. (rhagor…)
‘Daeth y Gair yn berson o gig a gwaed; daeth i fyw yn ein plith ni.’
Darllenwch Ioan 1:1-14
Heddiw rwyf ar fy ffordd o Fangor (Athen y gogledd) i ddinas Athen yng ngwlad Groeg. Mae’n daith oedd n golygu dal y trên ddoe a dod i Lundain, a’r bore ma rwy’n dal awyren i hedfan draw o lawogydd ynysoedd Prydain i heulwen (gobeithio) Môr y Canoldir. (Cofiwch – nid mynd i fwynhau gwyliau ydw i ond mynd ar gyfer tri diwrnod o astudio a thrafod gyda chriw amrywiol o nifer o wahanol wledydd.) (rhagor…)
Gwelsom ei ogoniant ef, ei ogoniant fel unig Fab yn dod oddi wrth y Tad. (Ioan 1:14 BCN)
Pan glywn ni’r gair “gogoniant” beth tybed ddaw i’n meddwl? Mae’r gair i lawer yn cyfleu rhwysg a seremoni. Mae’n cyfleu goleuadau disglair, gwisgoedd ysblennydd, gorsedd uchel, efallai ffanffer o drwmpedau a llawer o sŵn. (rhagor…)
A daeth y Gair yn gnawd a phreswylio yn ein plith, yn llawn gras a gwirionedd; gwelsom ei ogoniant ef, ei ogoniant fel unig Fab yn dod oddi wrth y Tad. (Ioan 1:14 BCN)
Y peth cyntaf y gellir ei ddweud am eiriau Duw yw eu bod yn rhai gweithredol. Un o’r pethau cyntaf rydym yn ei ddarllen yn y Beibl yw: dywedodd Duw, “Bydded goleuni.” A bu goleuni. (Genesis 1:3 BCN). Sylwch, tydi o ddim yn dweud: Dywedodd Duw, “Bydded goleuni.” Ac aeth Duw ati i greu goleuni. Rydym ni yn gallu dweud “Bydded goleuni” ond rhaid i ni wedyn godi a throi’r switch arnodd. Ond mae geiriau Duw yn wahanol. Mae Duw yn dweud ac mae rhywbeth yn digwydd. (rhagor…)
Daeth Iesu i barthau Cesarea Philipi, a holodd ei ddisgyblion: “Pwy y mae pobl yn dweud ydwyf fi, Mab y Dyn?” (Mathew 16:13 BCN)
Mae gwahanol bobl yn derbyn gwahanol deitlau yn ein cymdeithas – gelwir un yn “Barchedig” am ei fod wedi ei ordeinio. (fues i erioed yn gyfforddus iawn gyda’r teitl hwnnw!) Bydd un arall yn cael ei anrhydeddu ac yn cael ei alw’n Arglwydd, gyda’r hawl neu’r cyfrifoldeb o fynd i Dŷ’r Arglwyddi yn Llundain i gynorthwyo gyda llywodraethu’r wlad. Mae teitlau wedyn y gellir eu hennill trwy ymdrech – Doctor; Olympic Champion; Pop Idol. (rhagor…)
“Wele, bydd y wyryf yn beichiogi, ac yn esgor ar fab, a gelwir ef Immanuel”, hynny yw, o’i gyfieithu, “Y mae Duw gyda ni”. (Mathew 1:23 BCN)
Fyddwch chi yn edrych yn ôl weithiau? Un o nodweddion ein cymdeithas yw ein bod yn aml yn cofio ac yn dathlu fod rhyw ddigwyddiad arbennig wedi bod. Bum mlynedd ar hugain yn ôl i eleni, er enghraifft, glaniodd dyn ar y lleuad, a dywedodd Neil Armstrong y geiriau cofiadwy hynny: “One small step for man; one giant leap for mankind.” (rhagor…)
Mae’r dydd mawr wedi cyrraedd. Bydd y plant wedi bod yn agor eu hanrhegion, a’r rhan fwyaf ohonom yn cael diwrnod i ddathlu. Mae llawer o fwynhad i’w brofi yn y dathliadau. Ond y tu cefn i’r cyfan fe ddylem ryfeddu yn gyson am i Dduw ein caru, a danfon ei Fab er ein mwyn. Fel y gwnes y llynedd, dyma gyflwyno cerdd a ysgrifenais ychydig flynyddoedd yn ol. (rhagor…)