Darllenwch Eseia 9:2-7
Os oeddem ddoe yn meddwl am y baban ym Methlehem fel yr had – un ohonom ni, mae yn wahanol i ni hefyd. Mae geiriau Eseia yn agor y drws i ni weld mwy. Mae cerddoriaeth wych Handel yn ei oratorio yn gorfoleddu yn y seithfed adnod, gan adeiladu at y gair “Wonderful” sy’n dod fel bloedd ogoneddus gan y côr. Gadewch i ni aros gydag un o’r enwau yma heddiw: y Duw cadarn. (rhagor…)
I ddinistrio gweithredoedd y diafol yr ymddangosodd Mab Duw. (1 Ioan 3:8 BCN)
Sut wythnos sydd o’ch blaen tybed? Ydech chi yn edrych ymlaen at y dyddiau nesaf, neu oes yna elfen o bryder, ansicrwydd neu hyd yn oed ofn? Mae hanes geni ein Harglwydd yn dwyn gobaith i’n byd, a gobaith am y dyddiau nesaf.
Gwyddom mai bwriad y diafol wrth demtio Efa oedd dinistrio gwaith Duw. Gwelwn ôl ei waith bob dydd yn y newyddion ddaw drwy’r teledu. Ond gwelwn ei ôl hefyd yn yr ofnau sydd gennym ni wrth wynebu dyfodol ansicr. (rhagor…)
“Dwi’n methu aros!” – Mae’n ymadrodd sydd wedi ei ddweud gan lawer o blant dros y blynyddoedd wrth feddwl am y diwrnod mawr – y diwrnod pryd y bydd Siôn Corn wedi cyrraedd a’r anrhegion yn cael eu hagor. Mae llawer mwy ohonom, er efallai na fyddem yn defnyddio’r ymadrodd, eto wedi teimlo’r un fath – efallai nid am ddydd Nadolig ond rhyw ddigwyddiad arall – y gwyliau yn dechrau, cyfarfod â rhywun, diwrnod priodas… gallwch chi feddwl am yr hyn rydych chi wedi bod yn dyheu amdano. Ond weithiau rydym yn gorfod aros – aros nes ein bod hyd yn oed yn amau os cawn ni gyrraedd y diwrnod neu’r digwyddiad. (rhagor…)
Ddoe daeth y newydd for Ronnie Biggs wedi marw – cymeriad a ddaeth yn amlwg yn sgîl y rhan fach a gymerodd yn y drosedd a ddaeth i gael ei hadnabod fel the great train robbery. (rhagor…)
Familiarity breeds contempt meddai’r hen air. Efallai mai gwireb fwy cywir parthed hanes y Nadoilig fyddai’r hyn ddywedodd rhywun arall yn ddiweddar: Familiarity breeds inattention. Rydym mor gyfarwydd â rhai geiriau ac adnodau, fel nad ydym yn meddwl yn ddwfn iawn am eu hystyr, Cymrwch chi’r adnod honno o Eseia:
Canys bachgen a aned i ni, mab a roed i ni, a bydd yr awdurdod ar ei ysgwydd. (Eseia 9:6)
Beth mae hanes y Nadolig yn ei ddangos? Beth yw’r peth mwyaf amlwg yn y cyfan? Os ydych wedi darllen y ddwy fyfyrdod flaenorol, fe wyddoch ein bod wedi bod yn edrych ar Eseia 40 gyda Handel yn ei oratorio enwog. Mae’r tenor wedi cael agor yr oratorio gyda dwy gân, ond yna daw pawb i mewn i ymuno mewn corawd ysbrydoledig i ddatgan yr hyn yr oedd Eseia wedi ei ddirnad: “A gogoniant yr Arglwydd a ddatguddir, a phob cnawd ynghyd a’i gwêl” (Eseia 40:5) (rhagor…)
Ddoe fe soniais i am y gân gyntaf yn oratorio Handel, sy’n ein cyfeirio at y cysur mae Duw yn ei gynnig i ni. Mae’r ail gân yn y Meseia yn parháu i ddyfynnu’r proffwyd Eseia, gan symud ymlaen i’r bedwaredd adnod “Pob pant a gyfodir, a phob mynydd a bryn a ostyngir: y gŵyr a wneir yn union, a’r anwastad yn wastadedd.” (Eseia 40:4 Beibl William Morgan) (rhagor…)
Mae’n ddiwrnod cyntaf mis Rhagfyr, ac er bod y siopau wedi bod yn ein hatgoffa fod y Nadolig yn dod yn nes ers tro, heddiw yw’r adeg traddodiadol i ni fod yn dechrau paratoi ein hunain ar gyfer Gŵyl y Geni. Neithiwr rhoddwyd perfformiad o oratorio enwog Handel, Y Meseia, yng Nghadeirlan Bangor. (rhagor…)